عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٣٩ - مسئله هشتم ديه دندانها

ترجمه:

فرع‌

اگر شخص سالمى مدّعى باشد قوّه نطق و سخن گفتن او به واسطه جنايتى كه بر وى وارد شده از بين رفته است تنها باقسامه او را بايد تصديق نمود.

برخى از فقهاء فرموده‌اند:

لازم است سوزنى را به زبانش فرو كنند اگر خون سياه خارج شد وى را بايد تصديق كرد و در صورتى كه خون قرمز بيرون بيايد تكذيبش مى‌نمايند.

مسئله هشتم ديه دندان‌ها

اگر كسى تمام دندانهاى شخصى را از بين ببرد ديه كامله بايد بدهد.

دندان‌ها عبارت از بيست و هشت تا هستند:

در دوازده دندان جلو ششصد دينار و در شانزده دندان مؤخّر چهارصد دينار ثابت است.

و در اين حكم دندان‌هاى سياه و سفيد و زرد كه خلقشان به اين كيفيت باشد با هم متساويند.

فرع‌

ديه دندان زمانى ثابت مى‌گردد كه جانى آن را با ريشه بكند.

فرع‌

اگر جانى دندان زائد و فرعى را بكند ثلث ديه دندان اصلى به ذمّه‌اش مى‌آيد مشروط به اينكه جدا از دندان اصلى كنده شود و اگر همراه دندان اصلى درآيد چيزى در قبالش منظور نگرديده.

فرع‌

اگر به واسطه جنايت جانى دندان مجنى عليه سياه شده ولى نيفتاده باشد حكم آن است كه بر عهده جانى ديه دندان ثابت است چنانچه اگر دندان در اثر آسيبى كه بوى وارد شده سست و لق گرديده جانى موظّف است دو ثلث ديه‌اش را بپردازد.

برخى فرموده‌اند:

در اين فرض جانى موظّف است ارض بدهد.