عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٧٣ - و از جمله آنها

ترجمه:

فرع‌

اقرب اين است كه ديه‌اى به مرتد نبايد داد. [١]

٣- و از جمله آنها

انتفاء ابوّت است، بنابراين پدر را بخاطر فرزندش نمى‌كشند اگر چه پدر در درجه اعلا باشد ولى تعزيرش نموده و بايد كفّاره داده و ديه فرزند را بپردازد.

فرع‌

باقى اقارب و نزديكان را به خاطر قتل يكديگر قصاص مى‌كنند همچون فرزند را بخاطر پدر و مادر را در مقابل قتل فرزند.

٤- و از جمله آنها

كمال عقل مى‌باشد، بنابراين ديوانه را در مقابل عاقل نمى‌كشند چنانچه اگر ديوانه‌اى، ديوانه ديگر را كشته باشد قصاصش نبايد نمود بلكه ديه مقتول را عاقله مجنون بايد بپردازد.

فرع‌

اگر طفلى شخص بالغ يا طفل ديگرى را بكشد او را قصاص نمى‌كنند بلكه عاقله او بايد ديه مقتول را بپردازند.

فرع‌

اگر بالغى طفلى را بكشد او را در مقابل جنايتى كه مرتكب شده قصاص مى‌كنند.

فرع‌

اگر عاقل پس از ارتكاب قتل ديوانه شد از وى قصاص مى‌شود.

[١] مقصود اين است كه مسلمان وقتى مرتد را كشت نه تنها وى را قصاص نمى‌نمايند بلكه ديه نيز به عهده مسلمان نمى‌آيد زيرا مرتد به منزله كافر بوده و همان طورى كه مسلمان وقتى كافر را كشت ديه به عهده‌اش نمى‌آيد عينا به واسطه قتل مرتد ديه‌اى در ذمّه‌اش ثابت نمى‌گردد.