عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩١ - فصل سوم قذف و حد آن

ترجمه:

يا به فرزندش كه قبلا به آن اقرار نموده و بدين وسيله او را از خود دانسته بگويد:

تو فرزند من نيستى يا تو مال پدرت نمى باشى.

فرع‌

اگر شخصى به كسى كه فرزند او نيست بگويد:

پدرت از راه زنا سبب وجود تو گرديد.

يا اظهار كند: اى كسى كه فرزند زنا مى‌باشى.

در هردو صورت بخاطر قذفى كه نسبت به پدر او مرتكب شده بايد حدّ بخورد.

فرع‌

اگر شخصى به كسى ديگر بگويد:

مادرت در حامل شدن به تو مرتكب زنا شده.

يا اظهار كند: اى پسر زن زانيه.

بخاطر قذفى كه به مادر اوكرده بايد حدّ بخورد.

و اگر بگويد: اى پسر مرد و زنى كه زناكار مى‌باشند.

براى هردو (پدر و مادر) بايد حدّ بخورد يعنى دو حدّ به ذمّه‌اش ثابت مى‌شود.

و اگر بگويد: از طريق زنا متولّد شده‌اى.

ظاهرا اين عبارت نسبت به پدر و مادر شخص مواجه، قذف محسوب شده و براى هردو بايد حدّ بخورد.

فرع‌

كسى كه زنا را به غير مواجه نسبت دهد حدّى كه به ذمّه قاذف مى‌آيد بابت نسبتى است كه به منسوب اليه داده و بخاطر مواجه لازم است تعزير گردد مشروط به اينكه نسبتش متضمّن ناسزا و اذيّت در حقّ مواجه باشد.

فرع‌

اگر مردى به زنى بگويد:

با تو زنا نموده‌ام.

چون اين عبارت احتمال اكراه را دارد لاجرم قذف در حق زن به حساب نمى‌آيد.