عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٩ - تبصره

ترجمه:

و به آنچه كه در احصان مرد گفته شد زن نيز محصنه مى‌گردد.

تبصره‌

در تحقّق احصان اسلام شرط نيست‌ [١] چنانچه عدم طلاق نيز شرط نمى‌باشد مشروط به اينكه عدّه رجعى بوده نه آنكه بائن باشد. [٢]

تذكّر

اقرب اين است كه در شخص محصن بين زدن تازيانه و سنگسار نمودن بايد جمع كرد اگر چه وى جوان باشد بنابراين لازم است ابتداء به تازيانه نموده و سپس وى را رجم كنند.

فرع‌

براى اجراء رجم اگر مجرم زن باشد واجب است وى را تا سينه در خاك پنهان كرده اگر مرد باشد او را تا پهلوگاه در زمين دفن بايد نمود و پساز آن اگر ايندو خود را از زمين بيرون كشيده و فرار نمودند در صورتى كه عمل زناى ايشان با بيّنه ثابت شده يا بنابر قولى اگر سنگ به بدنشان برخورد نكرده باشد ايشان را دوباره بر مى‌گردانند و در غير ايندو فرض نمى‌توان آنها را عودت داد.

فرع‌

در هر موردى كه زنا به واسطه شهادت شهود ثابت گردد حكم اين است كه اوّل شهود به رجم زانى آغاز نموده و سپس ديگران به آن مبادرت مى‌ورزند.

و در جائى كه زنا با اقرار ثابت شده امام عليه السّلام ابتداء رجم فرموده و پس از ايشان ديگران وى را سنگسار مى‌كنند.

[١] بنابراين اگر كافر ذمّى با زوجه دائمى خود هم‌بستر شود احصان در حق هر دو محقّق مى‌شود چنانچه مسلمان با همسرذمّى خويش در صورتى كه دائمى باشد اگر نزديكى كند احصان در حق زوجه تحقق پيدا مى‌كند.

[٢] لذا اگر مردى كه همسرش را طلاق رجعى داده زنا نمايد يا زنى كه طلاق رجعى گرفته با علم به تحريم ازدواج به زوجيّت مردى درآيد يا بدون عقد زنا دهد هم مطلّق و هم مطلّقه را رجم مى‌كنند.