حل المسائل الهداية في النحو - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١١ - در چه وقت حذف عائد از صله جائز است؟ براى آن مثالى بياوريد

« استقر » مى‌باشد كه در واقع همان استقر صله است و عائد هم ضمير « هو » مستتر در آن مى‌باشد.

ب: « الّذى » موصول مختص بوده و « يقرض » صله و عائدش مى‌باشد.

ج: « الذين » موصول مختص بوده و « آمنوا » صله و عائدش مى‌باشد.

د: الف و لام در « السّابحات » و « السّابقات » و « المدبّرات » موصول مشترك بوده و مدخول الف و لام در اين كلمات صله مى‌باشد.

ه: كلمه « من » در هردو مورد موصول مشترك بوده و « تشاء » صله و عائدش مى‌باشد.

و: كلمه « ما » موصول مشترك بوده و « اوحى » صله و عائدش محذوف است.

ز: كلمه « ما » موصول مشترك بوده و جمله « انت قاض» صله و عائدش محذوف است.

ح: كلمه « اللّاتى » موصول مختص بوده و جمله « اتيت اجورهن» صله و عائدش مى‌باشد.

ط: كلمه « ما » در دو مورد موصول مشترك بوده و « تاكلون منه» در اوّل صله عائدش بوده و « تشربون » در دوّم صله بوده و عائدش محذوف است.

ى: « الذى » صله مختص بوده و « فى السماء» متعلق است به « استقر » كه صله و عائد مى‌باشد.

٩- امّا پر كردن جاهاى خالى در جملات مذكور با كلمات مناسب داده شده:

الف: هذا الّذى تعرف البطحاء وطأته‌

ب: من الّذى يدلنى على الحرم‌

ج: الّذى حدّثنى عن المام موثّق‌

د: الصلاة الّتى تنهى عن الفحشاء و المنكر مقبولة

ه: صادفت العلماء الّذين تعزّبهم البلاد

و: اقرء من الكتب ما يفيدك نفعا