حل المسائل الهداية في النحو - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٨٥

چون دخولش مستلزم ارتكاب احد المحذورين مى‌باشد از الحاقش در اين سه مورد صرفنظر كرديم.

( التقاء ساكنين على حدّه آن است كه اوّلى از دو ساكن حرف مدّ (واو- ياء- الف منقلب از اين دو) و دوّمى مشدّد باشد و در غير اين صورت التقاء ساكنين على غير حدّه مى‌باشد).

٨- و امّا استخراج افعال مؤكد به نون تأكيد از جملات مذكور و الحاقشان به اصل آنها:

الف: ليسجننّ در اصل ليسجن بوده و ليكونن در اصل ليكون بوده است‌

ب: لا تصيبنّ در اصل لا تصيب بوده است‌

ج: ترينّ در اصل ترأيين بوده منتهى در استعمال آنرا بدون همزه آورده و مى‌گويند تريين.

د: لاضلّنّهم در اصل لاضلّ بوده و لامنّينّهم در اصل لامنّي بوده و لآمرنّهم در اصل لآمر بوده و فليبتّكنّ در اصل ليبتّكون بوده و فليغيّرنّ در اصل ليغيّرون بوده‌

ه: لا تتّبعانّ در اصل تتّبعان بوده‌

و: لنسفعن در اصل لنسفع بوده‌

ز: لتبلبلنّ در اصل لتبلبلونن بوده و لتغربلنّ در اصل لتغربلون و لتسأطنّ در اصل لتسأطون بوده است‌

٩- و امّا الحاق دو نون تأكيد (خفيفه و ثقليه) به افعال مذكور:

احرصانّ (تثنيه امر حاضر مؤكّد به نون تأكيد ثقيله) ادّخرونّ (جمع مذكر از امر حاضر مؤكّد به نون تأكيد ثقيله) ادّخرن (جمع مذكر از امر حاضر مؤكّد به نون تأكيد خفيفه) انصحنّ (جمع مذكر از امر حاضر مؤكّد به نون تأكيد ثقيله) انصحن (جمع مذكر از امر حاضر مؤكّد به نون تأكيد خفيفه) لا تهملنانّ (جمع مؤنث حاضر از فعل نهى مؤكّد به نون تأكيد ثقيله) تنجزنّ (مفرد مؤنث حاضر از فعل مضارع مؤكد به نون تأكيد ثقيله) تنجزن (مفرد مؤنث حاضر از فعل مضارع مؤكد به نون تأكيد خفيفه) لا