حل المسائل الهداية في النحو - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٣١ - ارقامى كه در ذيل با عدد نوشته شده است را با حروف بنويسيد و به هركدام اسماء مذكر و مؤنث را به عنوان تمييز ملحق نمائيد

امرئة، عيسى، نار، شاة، بنت، زكريّاء، ارنب، حوزة، رجعى، ناقة، صحراء، دواة، ضأن، ريح، يد، رحم، رجل، حمزة، صفيّة، عطيّة، سعدى، تمرة، معز، جهنّم، مريم‌

١٠- در آيات زير اسماء مؤنث را استخراج كنيد:

الف: النّار وعدها الّذين كفروا و بئس المصير ( سوره حجّ آيه ٧٢)

ب: هذه جهنّم الّتى كنتم توعدون‌ ( سوره يس آيه ٦٣)

ج: فامّا منّا بعد و امّا فداء حتّى تضع الحرب اوزارها ( سوره محمّد آيه ٤)

د: يوم ترونها تدهل كلّ مرضعة عمّا ارضعت‌ ( سوره حج آيه ٢)

ه: فيها عين جارية ( سوره غاشيه آيه ١٢)

و: و نفس و ما سوّاها ( سوره شمس آيه ٧)

جواب‌

١- زيرا لفظ تميز ما را از ذكر عدد بى‌نياز قرار مى دهد مثلا وقتى مى‌گوئيم: عندى رجل يا رجلان نفس لفظ « رجل » و « رجلان » دلالت دارد بر واحد و اثنين از اينرو جمع بين اسم عدد و تمييز در ايندو مورد لغو مى‌باشد.

٢- تميز اعداد يازده و دوازده تا نود و نه را مفرد و منصوب مى‌آورند.

٣- اسمى كه بعد از عدد (٣ تا ١٠) واقع مى‌شود بايد جمع و مجرور باشد.

٤- مؤنث آن است كه در آن علامت تأنيث باشد چه لفظا مانند: فاطمة و چه تقديرا نظير ارض و دار و مذكر آن است كه در آن علامت تأنيث مطلقا نباشد مانند: على‌

٥- علامات تأنيث سه تا است باين شرح:

١- تاء مانند: طلحة

٢- الف مقصوره نظير: حبلى‌

٣- الف ممدوده همچون: حمراء و صفراء

از ميان اين سه تنها « تاء » مقدّر گرفته مى‌شود چنانچه در ارض مى‌گويند اين‌