حل المسائل الهداية في النحو - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٦ - ضمائر شأن و قصه و فصل را در جملات زير استخراج نمائيد

داخل شده و آنها را از هم جدا كرده و اعلام مى‌دارد كه كلمه بعدش خبر است براى ما قبل آن نه صفت‌

٤- اسم اشاره آن است كه وضع شده تا دلالت كند بر مشار اليه مانند آنچه در فرموده على عليه السلام آمده: الا حرّ يدع هذه اللّماظة لاهلها؟ انّه ليس لانفسكم ثمن الّا لجنة فلا تبيعوها الّا بها (نهج البلاغه فيض ص ١٢٩٥)

( آيا مرد آزاده‌اى نيست كه اين ته‌مانده دنيا را براى اهلش بگذارد چه آنكه براى شما ثمنى غير از بهشت نيست پس دنيا را نخريد مگر به بهشت)

٥- با « ذان » و « ذين » به دو مذكر و با « تان » و « تين » به دو مؤنث اشاره مى‌كنند.

مثال « ذان » مانند آنچه در كلام حضرت زهرا سلام الله عليها آمده:

يا رسول اللّه: هذان ابناك فورّثهما شيئا.

قال: امّا الحسن فانّ له هيبتى و سؤددى و امّا الحسين فانّ له جرأتى وجودى (خصال طبع جديد ص ٧٧)

( حضرت زهراء سلام الله عليها به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عرض كرد: اين دو فرزندان شما هستند پس به ايشان عنايتى فرمائيد، حضرت فرمودند: امّا به فرزندم حسن هيبت و صلابت خود را دادم و امّا به حسين عليه السّلام جرئت و سخاوت خود را ارزانى داشتم.

شاهد در « هذان » است كه مشار اليه آن « ابناك » بوده و آن تثنيه مذكر مى‌باشد مثال « تان » نظير آنچه در فرموده حضرت صادق عليه السّلام آمده:

يتشهد و يسلّم ثمّ يقوم فيصلّى ركعتين و اربع سجدات يقرء فيهما بفاتحة الكتاب ثمّ يتشهّد و يسلّم و ان كان صلّى اربعا كانت هاتان نافلة و ان كان صلّى ركعتين كانت هاتان تمام الاربعة و ان تكلّم فليسجد سجدتى السّهو. (شافى ج ٢ ص ١١٥)

( تشهد خوانده و سلام دهد سپس بايستد و دو ركعت نماز با چهار سجده بجاى آورد و در اين دو ركعت سوره حمد بخواند سپس تشهد خوانده و سلام دهد