ما در این مدت مصیبت‌ها دیده‌ایم، مصیبت‌هاى بسیار بزرگ و بعضى پیروزها حاصل شد که البته آن هم بزرگ بوده، مصیبت‌هاى زن‌هاى جوان مرده، مردهاى اولاد از دست داده، طفل‌هاى پدر از دست داده.

من وقتى چشمم به بعضى از اینها که اولاد خودشان را از دست داده‌اند مى‌افتد، سنگینى در دوشم پیدا مى‌شود که نمى‌توانم تاب بیاورم. من نمى‌توانم از عهده این خسارات که بر ملت ما وارد شده است برآیم، من نمى‌توانم تشکر از این ملت بکنم که همه چیز خودش را در راه خدا داد، خداى تبارک و تعالى باید به آنها اجر عنایت فرماید.

من به مادرهاى فرزند از دست داده تسلیت عرض مى‌کنم و در غم آنها شریک هستم. من به پدرهاى جوان داده، من به آنها تسلیت عرض مى‌کنم. من به جوان‌هائى که پدرانشان را در این مدت از دست داده‌اند تسلیت عرض مى‌کنم.

اصل رژیم سلطنتى، خلاف قانون، قواعد عقلى و حقوق بشر

خوب، ما حساب بکنیم که این مصیبت‌ها براى چه به این ملت وارد شد، مگر این ملت چه مى‌گفت و چه مى‌گوید که از آنوقتى که صداى ملت در آمده است تا حالا قتل و ظلم و غارت و همه اینها ادامه دارد؟ ملت ما چه مى‌گفتند که مستحق این عقوبات شدند؟ ملت ما یک مطلبش این بود که این سلطنت پهلوى از اول که پایه گذارى شد برخلاف قوانین بود. آنهائى که در سن من هستند، مى‌دانند و دیده‌اند که مجلس موسسان که تاسیس شد، با سرنیزه تاسیس شد، ملت هیچ دخالت نداشت در مجلس موسسان، مجلس موسسان را با زور سرنیزه تاسیس کردند و با زور، وکلاى آن را وادار کردند به اینکه به رضاشاه راى سلطنت بدهند. پس این سلطنت از اول یک امر باطلى بود، بلکه اصل رژیم سلطنتى از اول خلاف قانون و خلاف قواعد عقلى است و خلاف حقوق بشر است. براى اینکه ما فرض مى‌کنیم که یک ملتى تمامشان راى داند. که یک نفرى سلطان باشد، بسیار خوب، اینها از باب اینکه مسلط بر سرنوشت خودشان هستند و مختار به سرنوشت خودشان هستند، راى آنها براى آنها قابل عمل