سؤال: اندونزى بزرگترین کشور مسلمان است، جمعیت آن ١٢٥ میلیون است که ٨٠ درصد آن مسلمان هستند، به همین جهت (جمهورى اسلامى) که شما در ایران در نظر دارید، براى اندونزى مورد توجه است. شکل این جمهورى چطور خواهد بود؟ جاى کسانى که مسلمان نیستند یا به خدا اعتقاد ندارند در این جمهورى کجاست؟

جواب: آنچه مهم است ضوابطى است که در این حکومت باید حاکم باشد که مهمترین آنها عبارت است از اینکه اولاً متکى به آراء ملت باشد به گونه‌اى که تمامى آحاد ملت در انتخاب فرد و یا افرادى که باید مسؤولیت و زمام امور را در دست بگیرند، شرکت داشته باشند و دیگر اینکه در مورد این افراد نیز خط مشى سیاسى و اقتصادى و سایر شؤون اجتماعى و کلیه قواعد و موازین اسلامى مراعات شود. در این حکومت به طور قطع باید زمامداران امور دائماً با نمایندگان ملت در تصمیم‌گیرى‌ها مشورت کنند و اگر نمایندگان موافقت نکنند، نمى‌توانند به تنهائى تصمیم گیرنده باشند. افرادى که به عنوان نمایندگان یا مسوولین دولت در جمهورى اسلامى انتخاب مى‌شوند شرایطى دارند که با رعایت آن شرایط حقیقتاً نمایندگان واقعى مردم انتخاب مى‌شوند، نه نمایندگان طبقه خاصى که به ضرر اکثریت ملت عمل کنند. خطوط اصلى در قانون اساسى این حکومت را اصول مسلم اسلام که در قرآن و سنت بیان شده تشکیل مى‌دهد.

سؤال: مفهوم اقتصادى شما در رژیم اسلامى چیست؟ براى مثال در بخش بانکى آیا ربا از بین خواهد رفت؟ حق مالکیت را در رابطه با اصلاحات ارضى چطور مى‌بینید؟

جواب: ربا در اسلام حرام است و به هیچ شکل در اقتصاد اسلامى وارد نباید بشود و مالکیت در اسلام پذیرفته شده است و لکن اسلام در چیزهائى که حق مالکیت به آنها تعلق مى‌گیرد و نیز در شیوه و شرایط پیدا شدن این حق دستوراتى داده است که نظام اقتصادى اسلام را و نیز روابط اقتصادى در جامعه اسلامى را از روابط و نظام اقتصادى سرمایه‌دارى امروز دنیا جدا