صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٧٧

راه بیاید و داد بزند از ظلم یک کسى، او بکشدش بعد بگوید نه این مظلوم خودش خودکشى کرده براى اینکه خوب چرا داد کرد؟! (مردم ایران چرا چرا فریاد مى‌زنند؟! بگذار هر چه تو سرى دارند بخورند و فریاد نکنند!!) . آقاى کارتر این را مى‌فرمایند که هر چه توى سرتان زدند، هر کارى کردند اینها، شما حرف نزنید براى اینکه اگر حرف بزنید کشته مى‌شوید، پس خودتان خودتان را به کشتن دادید، این صحیح است که یک ملتى سى میلیونى، سى و چند میلیونى کتک بخورد، خیانت ببیند، جنایت ببیند، سلب آزادى‌ها را ببیند،اختناق‌ها را ببیند، اگر صدایش درآمد که آقا چرا توى سر من مى‌زنى، بکشند او را؟!(پس این تقصیر خودش است که مى‌گوید که چرا) منطق این منطق آقا.

حمایت از اعتصابیون شرکت نفت یک تکلیف شرعى است

اگر ما گفتیم این نفت‌ها این نفت‌هائى که اینها دارند بیرون مى‌دهند از این مملکت، اینها منفعتش به خود ملت نمى‌رسد پس اعتصاب کنید، نگذارید این نفت‌ها برود، اگر ما گفتیم نفت‌ها را نگذارید یعنى تایید کردیم اعتصاب آنها را، خودشان اعتصاب کردند ماهم تایید کردیم، حالا هم تائید مى‌کنیم، اگر ما شرکت نفت را و کارمندان نفت را تائید کردیم به اینکه این نفتى را که ذخیره است براى نسل‌هاى آتیه و دخیره‌اى است و مالى است براى این مملکت، براى حالش، براى آینده‌اش، نگذارید این بیخود از دست برود و هیچى دستتان نیاید خوب چند سال مى‌خواهید نفت ایران را بخورید و هیچى ندهید، بس نشده؟ اگر ما یک همچو حرفى بزنیم که مردم اعتصاب کنند، که شرکت نفت اعتصاب کند، کارمندان شرکت نفت اعتصاب کنند، به اعتصابشان ادامه بدهند که این ثروت خداداد ملت از دست ملت نرود و هیچى گیرش نیاید، این یک حرف غیر منطقى است؟! چون به شما مى‌رسد از این جهت دیگر حقوق بشر معنا ندارد؟! چون نفت به شماها مى‌رسد و عوضش هم نمى‌دهید، به جاى اینکه بدهید عوضش را، در مملکت ما پایگاه درست مى‌کنید در مقابل شوروى، اگر ما بگوئیم این اعتصاب صحیح است، مقدس است این اعتصاب، واجب است این اعتصاب، این حرف غیر منطقى است؟ یا شمائى که مى‌گویید (نگوئید این حرف‌ها را، مبادا یک حرفى بزنید که نفت‌ها نیاید تو جیب ما؟!) شما میزان دارد حرفتان یا ما میزان دارد حرفمان؟ یک حرف صحیحى که همه عقلا قبول مى‌کنند که یک ثروتى است مال خودمان و شما دارید مجان مى‌برید، پول شما نمى‌دهید به ما، شما مى‌برید این را، اسلحه مى‌دهید که براى خودتان پایگاه درست کنید اینجا، یک نوکر اینجا گذاشتید براى این،این بى‌میزان است این حرف؟! از قرارى که بعضى از علماء قم رفتند به آبادان و آنجا بررسى کردند، این ششصد هزار بشکه‌اى که خارج مى‌شود، آنطور گفته شده است که اینها به اسرائیل فرستاده مى‌شود. یک مقدار از اینها اعتصاب نکردند و ششصد هزار بشکه در مقابل ده میلیونى که پیشتر مى‌گویند یا نه میلیونى که خارج مى‌شده، این خارج مى‌شود. آنها را بازى دادند به اینکه این براى اداره خود مملکت است، این براى خودمان است، آن بیچاره‌ها هم مشغول شده‌اند، حالا معلوم شده است از قرارى که گویند که این به اسرائیل مى‌رود. اگر ما بگوئیم که جایز نیست / براینکه / براین مردمى که اعتصاب دیگران را