من هر چه مصیبت بر برادرهاى ایرانى وارد بشود، یا تحمل زحمت‌ها بکنند، این به منزله یک بار سنگینى است که بر دوش من واقع مى‌شود و من از عهده جواب این نمى‌توانم برآیم. همین دو سه روز باز کشتارهائى در ایران واقع شده است که موجب تاثر ماست و اهالى ایران از شهرهاى مختلفه ایران به تهران آمدند و تحمل زحمات کردند و در این سرماى زمستان رجوع کردند به طرف تهران و این هم موجب تاثر من است و تمام آنها یک بارى است به دوش ما که سنگینى مى‌کند. من از خداى تبارک و تعالى توفیق ملت ایران را و مردم ایران را خواستارم و من سلامتى همه آنها را از خداوند تعالى خواستارم. من بنا داشتم که بروم پیش رفقاى ایرانى و در صف آنها خدمت بکنم و میل داشتم که اگر چنانچه آنها برایشان غمى وارد بشود من هم شریک باشم، اگر چنانچه خداى نخواسته خون آنها بریزد من هم با آنها شریک باشم لکن دست خیانتکارها باز از آستین در آمد و به توهم اینکه اگر ما برویم به ایران، براى آنها مثلاً بد مى‌شود یا براى ارباب ها... از رفتن من ممانعت کردند و راه‌ها را بستند و من انشاءالله در فرصت اول همان برنامه‌اى را که براى رفتن داشتم دارم.

رهایى از وابستگى و نیل به سعادت و استقلال سرلوحه قیام ملت ایران‌

در نقلى است که پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله وسلم دیدند که عده‌اى از آن کفار را دارند مى‌آورند، دستگیر کردند مى‌آورند و عبور مى‌دهند، فرمودند که آنها را ما (قریب به این معنا) مى‌خواهیم به بهشت ببریم و آنها را با زنجیر مى‌کشند به طرف بهشت. انبیا علیهم السلام که براى سعادت بشر مبعوث شدند یعنى سعادت همه جانبه بشر، سعادت دنیاى بشر، سعادت حیات دیگر بشر، آنها مى‌خواستند که انسانها را به کمال لایق به انسانیت برسانند. بشر زیر این بار (بسیاریشان) نمى‌روند و نرفتند. ما هم به تبع نبى اکرم صلى الله علیه و آله وسلم قیام کردیم براى اینکه این ملت محروم را به کمال لایق خودش برسانیم. این ملتى که در طول رژیم سلطنتى از اول و در طول این پنجاه سالى که ما یادمان هست از جهت ظلم اینها، از همه جهت محروم و گرفتار بودند، همه چیزشان به باد مى‌رفت