انسان هر چه مى‌خواهد براى خودش مى‌خواهد، انسانى که براى خودش نخواهد، در تمام بشر چند تا دانه نمى‌تواند پیدا بشود. تا مبادى روحى و الهى در کار نباشد نمى‌شود که دوام داشته باشد. علیهذا خداى تبارک و تعالى مى‌فرماید من یک موعظه به شما مى‌کنم. (در تمام موعظه‌هائى که همه مى‌کنند مى‌فرماید که من فقط یک موعظه به شما مى‌کنم. موعظه کن خداى تبارک و تعالى است، آن که موعظه را رسانده رسول خدا (ص) است، این کتابى که در آن این موعظه ثبت شده است قرآن است) مى‌فرماید من فقط یک موعظه مى‌کنم و آن این است که براى خدا قیام کنید، هم قیام کنید، هم قیامتان براى خدا باشد. اگر بخواهى قیام شما یک قیام مثمر باشد، نتیجه داشته باشد قیامتان، منتهى به تفکیک و تجزیه و امثال ذالک نشود. تمام هم شما یک نقطه باشد و آن هم یک نقطه ماوراى عالم طبیعت، یک نقطه غیر متناهى، در همه چیز همه توجه به او داشته باشید. اگر یک همچو مطلبى شد آنوقت قیام شما و نهضت شما یک نهضت اسلامى سالم، دوام‌دار (مى‌شود) براى اینکه پشتوانه‌اش دائم است، چیزى که پشتوانه‌اش دائم است، دائم است.

من این موعظه خداى تبارک و تعالى به لسان قرآن را دارم به شما مى‌رسانم. این موعظه به ما مى‌فهماند به اینکه باید وحدت کلمه داشته باشیم، وجهه ما یکى باشد: الله. (ان تقوموالله) قیام لله، دیگر نمى‌تواند که یک کسى یک طرف برود یک کسى یک طرف دیگر. اگر دیدید که در یک قیامى دسته دسته و حزب حزب و جبهه جبهه شد بدانید که خدا در کار نیست. اگر همه با هم متوجه به یک نقطه باشند دعوت به وحدت کلمه است، به وحدت عقیده است. وحدت عقیده وحدت کلمه مى‌آورد، وحدت عمل مى‌آورد. (انما اعظکم بواحده) یک موعظه، فقط یک موعظه. توى این موعظه همه چیز است. شما این یک موعظه را گوش کنید، عمل کنید، همه چیز شما در این یک موعظه هست موعظه خداست، آنهم فقط یک موعظه. همه چیزهائى که شما تصور بکنید توى این یک کلمه هست. اینکه قرآن معجزه هست براى این چیزهاست که سه تا چهار تا کلمه تمام حیثیات بشر را اداره مى‌کند. (اعظکم بواحده ان تقوموالله مثنى و فرادى) قیام اگر قیام لله شد همه چیز متمرکز مى‌شود در همان الوهیت و این قیام شما چون یک بوئى از الوهیت مى‌داد تا اینجا رسیده است که قدرت‌هاى بشرى را زیر پا گذاشت، یعنى مشت غلبه کرد بر تانک، مشت غلبه کرد بر توپ، توپ‌ها و تانک‌هائى که در ایران آورده بودند و متمرکز کرده بودند و اینها، مشت‌هاى جوانها و پیرها و زن‌هاى ما در مقابلش ایستاد و گفت که دیگر اثر ندارد. چرا اثر ندارد؟ براى اینکه لله است. مگر با خدا مى‌شود معارضه کرد؟ مگر مقابله مى‌شود با خدا کرد؟ این کار خدائى است، لله است، براى خداست. همه این دعوى‌هائى که اینها داشتند پیچید و کنار گذاشت.

تاکید بر جدیت اقشار ملت در رفع نقائص و خرابى‌هاى مملکت

اما حالا باز اول کار است. شما خیال نکنید که ما رسیدیم به مقصدمان، برویم بخوابیم