من قبل از اینکه چند کلمه با آقایان صحبت کنم باید از عموم این جوان‌ها و برادران و خواهرانى که در خارج کشور هستند و در این مدت من موجب زحمت آنها شدم، هم تشکر کنم و هم عذر بخواهم، من از خداى تعالى سلامت همه شما را و عزت و سعادت همه را خواهانم و امیدوارم که (در) ایران یک محیط صحیحى که تحقق پیدا کند، شما همه برگردید و به ملت خودتان و به کشور خودتان خدمت کنید.

شما دیدید که در اثر وحدت کلمه در جامعه ایرانى یک قدرتى که خودش را ابرقدرت حساب مى‌خواست بکند و دنبال او ابرقدرت‌ها بودند، همه ابرقدرتها از او تایید کردند بلکه مع الاسف دول اسلامى هم قاطبتاً تقریباً با او همراهى کردند، دیدید که با وحدت کلمه ملت، تمام کنگره هاى قصرش فرو ریخت یکى بعد از دیگرى. آن حزب رستاخیزى که آنقدر براى آن مدیحه سرائى کردند، هم خود او و هم عمال خبیث او آنقدر درباره آن مبالغه‌ها کردند، مدح‌ها خواندند و خود ایشان گفت که اگر کسى داخل این حزب نشود او را ما تذکره مى‌دهیم و مى‌گوئیم برود بیرون، آنقدر پافشارى راجع به این حزب کرد لکن ملت ایران مقابل حزب و مقابل حزب‌ها و مقابل تانک و توپ و مسلسل ایستاد و مجبور کرد این آدم دیکتاتور را به اینکه از حزبش صرفنظر بکند و حزب را کان لم یکن طرح کند. و این خیانتى که کرده بود راجع به تغییر تاریخ اسلام، با شرف ترین تاریخ ها، سازنده ترین تاریخ ها، این تاریخى که انسان را، مستضعفین را بیدار کرد و تمام قلدرهایى که در آنوقت بودند خاضع کرد و انسان به تمام معنا، با همه ابعاد، هم ابعاد معنوى و هم ابعاد مادى ساخت و این شخص مى‌خواست این شرافت را از ایران سلب کند و اصل اسلام را پایکوب کند و تاریخ جاهلیت شاهنشاهى را به جاى آن بگذارد و دیدید که به واسطه همت مردم ایران همه قشرها قیام کردند و این مطلب را هم ملزم شد که از دست بدهد و دیدید که به واسطه اتفاق کلمه‌اى که شما ایرانى‌ها داشتید این آدم با اینهمه مداحى‌هایى که خودش از خودش مى‌کرد و دیگران از او و آنهمه حرف‌ها که درباره او مدیحه سراها مى‌گفتند، ملزم شد که بیاید در مقابل ملت و توبه کند و عذر بخواهد (براى اینکه مردم را فریب بدهد البته، لکن ملزم‌