ماه محرم براى مذهب تشیع ماهى است که پیروزى در متن فداکارى و خون به دست آمده است. در صدر اسلام پس از رحلت پیغمبر ختمى پایه گذار عدالت و آزادى، مى‌رفت که با کجروى‌ها بنى امیه، اسلام در حلقوم ستمکاران فرو رود و عدالت در زیر پاى تبهکاران نابود شود که سیدالشهدا علیه السلام نهضت عظیم عاشورا را برپا نمود و با فداکارى و خون خود و عزیزان خود، اسلام و عدالت را نجات داد و دستگاه بنى‌امیه را محکوم و پایه‌هاى آن را فرو ریخت. و در عصر ما مى‌رفت که با کجروى‌هاى سلسله پهلوى، حلقوم گشاد آنان و دار و دسته اربابان آنان اسلام و مصالح آن را ببلعد و عدالت و استقلال و آزادى را در زیر چکمه‌هاى دیکتاتورى پرده ریا و تزویر به نابودى بکشد که نهضت ملت بزرگ ایران که در ١٢ محرم ٨٣، ١٥ خرداد سال ٤٢ به شکوفائى گرائید، پرده هاى تزویر و عوام فریبى شاه را پاره کرد و قتل عام شاهانه و فداکارى ملت مبدا عظیمى در تاریخ ایران گردید و مفتاح نجات اسلام و عدالت به دست آمد و نطفه مقاومت ملى منعقد و با تربیت و روشنگرى روشنگران، رو به رشد و تکامل نهاد و در این بین فداکارى‌ها در مقابل جنایات و قتل و غارت و حبس و تبعیدها در جریان بود و در ٢٩ محرم ٩٨ که رشد و تکامل در حال بلوغ بود، مبدا انفجار ظاهر شد و شاه و دژخیمان او غافلگیر شده و با تمام قوا به قتل و جرح ملت پرداختند و در ظرف یک سال جنایات بى‌پایان آنان با مقاومت عظیم ملت روبرو و برخوردها و جنایت‌ها و فداکارى مقابل یکدیگر صف کشیدند. در این میان قوه مقاومت ملت رو به رشد و حربه‌هاى دشمن انسانیت و ملت رو به تزلزل و در پایان سال ٩٨ و طلیعه ٩٩ قدرت ملت، جنود ابلیسى شاه را چنان شکست داد و پایه‌هاى دیکتاتورى را چنان متزلزل نمود و قدرت‌هاى عظیم ابرقدرت‌ها را چنان واپس زد که موجب تحیر و تعجب متفکران جهان و حسابگران گردید.

شاه با آن عظمت فرعونى به تعظیم و اظهار عجز در مقابل ملت برخاست و به تبدیل مهره‌هاى نرم به خشن پرداخت. ملت با غرور اسلامى خود نه آن توبه را قبول نمود و نه از آن نرمى فریب خورد و نه به آن خشونت اعتنا کرد و در تاسوعا و عاشوراى ٩٩ با رفراندم بى‌نظیر و آرام خود که به تصدیق ناظران داخل و خارج در تاریخ بى‌نظیر بود قدرت مهار شده خود را ثابت و سقوط و عزل محمدرضا پهلوى را براى چندمین بار اعلام کرد و پس از آنکه شاه خود را رفتنى دانست، دست جنایتکار خود را