که از حوزه های علمی دینی و یا وسیله شخصیتهای مبرز مذهبی در خارج این‌ حوزه ها صادر می‌شود - با اینکه نسبت به گذشته در سطح بالاتری قرار گرفته‌ است - با آنچه از جاهای دیگر صادر می‌شود مقایسه شود رقم ناچیزی را تشکیل‌ می‌دهد و می‌توان گفت نزدیک به صفر است . حتی خود حوزه های علمیه ما هم اکنون یکی از بازارهای پررونق اندیشه‌ هائی است که از کانونهای غیر مذهبی و یا ضد مذهب صادر می‌شود . اینجا است که هر فرد متدین آگاه ، ضرورت تجدید نظر در برنامه های‌ حوزه های علمیه را شدیدا احساس می‌کند . نکته ای که ضرورت دارد از آغاز مورد توجه قرار گیرد اینست که هر گونه‌ تجدید نظر و تحول در برنامه های حوزه های علمیه باید بر اساس همان‌ فرهنگ غنی و قدیم اسلامی و ادامه همان راه و تسریع در حرکت آن و آفت‌ زدائی از آن بوده باشد همین فرهنگ که از جوهر حیاتی نیرومندی برخوردار است و متأسفانه در اثر غفلت پاسداران آن قسمتهای مهمی از آن به فراموشی‌ سپرده شده و دچار زنگ زدگی شده و قسمتهائی از آن به نوعی آفتها دچار شده‌ ، باید از نو احیا شود و از عناصری که فرهنگهای جدید به وجود آورده اند تغذیه کند و مسیر رشد و توسعه و تکامل خود را طی نماید . لازم به تأکید است که هر گونه تجدید نظر مبنی بر جایگزین ساختن یک‌ فرهنگ دیگر به جای فرهنگ اصیل هزار و سیصد ساله اسلامی ، خیانت به اسلام‌ و مسلمین است و نتیجه ای جز کشاندن امت اسلامی به دامن فرهنگ و تفکر بیگانه شرقی یا غربی ، چپ یا راست ، ندارد .