بعد از ١٥ خرداد که در زندان شهربانی بودیم آقای بکائی تبریزی اشعار ذیل را که از مردی بنام ( ذوالقدر ) می‌باشد در پشت مثنوی من به عنوان‌ یادگار نوشتند : نشد ابرو خم از سنگینی بار قفس ما را که این سنگین سبکتر باشد از بال مگس ما را به رغم عدل و آزادی خلاف هر چه در عالم به جرم راستی افکنده در زندان‌ ، عسس ما را تنک پرمایگان توبه فرما را زما برگو گرانجانیم و نتواند خریدن‌ هیچکس ما را خود آزادی به دست آور که کس نفرستد این گوهر از آنسوی بحار و ساحل‌ رود ارس ما را دموکراتش لقب بخشند هر خود رای و خودکامی در این مکتب که معنی‌ واژگون گردیده اسما را ز بیت المال ملت گنجها سهم تبه کاران بیات آجر و صبحانه آب و عدس ما را