استدلال فزونی می‌دهد . برخی می‌گویند از آن جهت کلام نامیده شد که روش و عادت علماء این فن این بود که در کتب خود سخن خود را با تعبیر " الکلام‌ فی کذا " و " الکلام فی کذا " آغاز می‌کردند . بعضی گفته‌اند از آن جهت‌ کلام نامیده شد که سخن در اطراف مباحثی بود که به عقیده اهل حدیث درباره‌ آنها باید سکوت کرد . و بعضی گفته‌اند که این نام آنگاه به میان آمده که‌ بحث مخلوق بودن و یا مخلوق نبودن کلام الله میان مسلمین طرح گردید و صف‌ آرائی شدیدی شد و مردم زیادی کشته شدند و به همین مناسبت آن دوره را دوره " محنت " نامیده‌اند . یعنی چون در دوره محنت اکثر مباحثات اصول‌ دینی در اطراف حدوث و قدم کلام الله دور می‌زد ، علم اصول دین به نام ة علم کلام " نامیده شده . اینها وجوهی است که در وجه تسمیه " علم کلام ة گفته شده است .

مذاهب و فرق کلامی

مسلمین همانطور که از نظر فقهی و آنچه مربوط است به فروع دین و مسائل‌ عملی ، مذاهب و روشهای مختلفی پیدا کردند و از این جهت به فرقه‌های‌ مختلف تقسیم شدند : جعفری ، زیدی ، حنفی ، شافعی ، مالکی ، حنبلی ، و هر فرقه‌ای فقهی مخصوص به خود دارد ، از نظر مسائل اعتقادی و چیزهایی که‌ مربوط است به ایمان و اعتقاد مسلمانان نیز فرقه فرقه شدند و هر فرقه‌ای‌ مبانی و اصول اعتقادی مخصوص به خود دارد . اهم مذاهب کلامی عبارت است‌ از : شیعه ، معتزله ، اشاعره ، مرجئة . اینجا ممکن است پرسشی پیش آید و اظهار تاسف شود که