اول درجات حرکات العارفین ما یسمونه هم الارادش و هو ما یعتری‌ المستبصر بالیقین البرهانی او الساکن النفس الی العقد الایمانی من الرغبة فی اعتلاق العروش الوثقی فیتحرک سره الی القدس لینال من روح الاتصال . اولین منزل سیر و سلوک عارفان آن چیزی است که آنان آن را " اراده ة می‌نامند و آن عبارت است از نوعی شوق و رغبت که در اثر برهان یا تعبد و ایمان در انسان برای چنگ زدن به دستگیره با استحکام حقیقت پدید می‌آید ، آنگاه روح و ضمیر به جنبش می‌آید تا به اتصال به حقیقت دست یابد . برای بیان اولین منزل سیر و سلوک که از یک نظر همه عرفان بالقوه در آن موجود است ناچاریم اندکی توضیح بدهیم . عرفا اولا به اصلی معتقدند که با این جمله بیان می‌کنند : النهایات هی الرجوع الی البدایات . پایانها بازگشت به آغازها است . بدیهی است که اگر بخواهد نهایت عین بدایت باشد دو فرض ممکن است . یکی اینکه حرکت روی خط مستقیم باشد و شی‌ء متحرک پس از آنکه به نقطه‌ خاصی رسید تغییر جهت دهد و عینا از همان راهی که آمده است باز گردد . در فلسفه ثابت شده است که چنین تغییر جهتی مستلزم تخلل سکون است ولو غیر محسوس ، به علاوه این دو حرکت با یکدیگر متضاد می‌باشند . فرض دوم‌ این است که حرکت روی خط منحنی باشد که همه فواصل آن خط با یک نقطه‌ معین برابر باشد . یعنی حرکت روی قوس دایره