« الی باب السلامة و دار الاقامة و ثبتت رجلاه بطمأنینة بدنه فی قرار الامن‌ و الراحة بما استعمل قلبه و ارضی ربه » . خرد خویش را زنده ساخته و نفس خویش را میرانده است ، تا در وجودش‌ درشتها نازک ، و غلیظها لطیف گشته است و نوری درخشان در قلبش مانند برق جهیده است . آن نور راهش را آشکار و او را سالک راه ساخته است و درها یکی پس از دیگری او را به پیش رانده است تا آخرین در که آنجا سلامت است و آخرین منزل که بار اندازه اقامت است . آنجا قرارگاه امن و راحت است . پاهایش همراه با آرامش بدنش استوار است . همه اینها به‌ موجب این است که قلب خود را به کار گرفته و پروردگار خویش را راضی‌ ساخته است . دعاهای اسلامی ، مخصوصا دعاهای شیعی گنجینه‌ای از معارف است ، از قبیل‌ دعای کمیل ، دعای ابوحمزه ، مناجات شعبانیه ، دعاهای صحیفه سجادیه . عالیترین اندیشه‌های معنوی در این دعاها است . آیا با وجود اینهمه منابع جای این هست که ما در جستجوی یک منبع خارجی‌ باشیم ؟ ! نظیر این جریان را ما در موضوع حرکت اجتماعی منتقدانه و معترضانه‌ ابوذر غفاری نسبت به جباران زمان خودش می‌بینیم . ابوذر نسبت به‌ تبعیضها و حیف و میلها و ظلم وجورها و بیداد گریهای زمان سخت معترض‌ بود تا آنجا که تبعیدها کشید و رنجهای جانکاه متحمل شد و آخر الامر در تبعیدگاه و در تنهائی و غربت از دنیا رفت . گروهی از مستشرقین این پرسش را طرح کرده‌اند که محرک ابوذر کی بوده‌ است ؟ این گروه در پی جستجوی عاملی از خارج دنیای اسلام برای تحریک‌ ابوذر هستند . جرج جرداق مسیحی در کتاب " الامام علی صوت العدالة الانسانیة " می‌گوید : من تعجب می‌کنم