می‌نماید ، ولی اخلاق رواقی توصیه به کناره گیری و ترک عملی نمی‌کند ، آنچه‌ توصیه می‌کند ، بی‌تفاوت بودن در برابر اقبالها و ادبارهای حوادث است نه‌ گریز از آنها . لهذا رواقی مخالف بهره‌مندی از تمدن و مواهب حیات نیست‌ ، آنچه او مخالف آن است گرفتاری و اسارت به وسیله آنها است . کلبی مانند کسی است که از ترس گرفتاری به یک بیماری از محیط می‌گریزد ، و اما رواقی بجای گریز از محیط بیماری ، در خود مصونیت طبی ایجاد می‌کند . اما هیچکدام به مبارزه با بیماری دعوت نمی‌کنند . قبلا گفتیم که بعد از سقراط ، علاوه بر مکتب افلاطون و مکتب ارسطو ، چهار مکتب دیگر نیز به وجود آمد که هر کدام ، به نحوی ادامه [ مکتب ] سقراط به شمار می‌رفتند . هر کدام از این مکتبها در حقیقت ، شاخه‌ای از فلسفه سقراط را تعقیب می‌کردند . آن مکتبها عبارت است از مکتب کلبیان‌ ، مکتب شکاکان ، مکتب اپیکوریان و مکتب رواقیان . از نظر تاریخی این مکتبها همه در زمانی به وجود آمده‌اند که دوره ادبار یونان بوده است ، زیرا نظام دولت شهری یونان وسیله اسکندر از بین رفت‌ و با نابودی اسکندر ، نوعی بی‌نظمی و اغتشاش و ناراحتی در زندگی مردم‌ پدید آمد . بسیاری از محققان را عقیده بر این است که این مکتبها همه عکس‌ العملهای مختلفی است که فلاسفه به حکم قانون طبیعی در برابر آن مشکلات‌ ابراز داشته‌اند ، و در واقع همه این فلسفه‌ها فلسفه