آنگاه به جوان فرمود : حالت خود را حفظ کن که از تو سلب نشود . جوان گفت : دعا کن خداوند مرا شهادت روزی فرماید . طولی نکشید که‌ غزوه‌ای پیش آمده و جوان شرکت کرد و شهید شد . زندگی و حالات و کلمات و مناجاتهای رسول اکرم سرشار از شور و هیجان‌ معنوی و الهی و مملو از اشارات عرفانی است . دعاهای رسول اکرم فراوان‌ مورد استشهاد و استناد عرفا قرار گرفته است . امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام که اکثریت قریب به اتفاق اهل عرفان و تصوف سلسله‌های خود را به ایشان می‌رسانند ، کلماتش الهام بخش معنویت و معرفت است . ما به دو قسمت که در نهج البلاغه مسطور است اشاره می‌کنیم. در خطبه ٢٢٠ می‌فرماید : « ان الله سبحانه و تعالی جعل الذکر جلاء للقلوب تسمع به بعد الوفرش و تبصر به بعد العشوش و تنقاد به بعد المعاندش و ما برح لله عزت آلاوه فی‌ البرهة بعد البرهة و فی ازمان الفترات عباد ناجاهم فی فکرهم و کلمهم فی‌ ذات عقولهم » . همانا خداوند متعال یاد خود را مایه صفا و جلای دلها قرار داده است . بدین وسیله پس از سنگینی ، شنوا و پس از شبکوری ، بینا و پس از سرکشی‌ مطیع می‌گردند . همواره در هر زمان و در دوره فترتها خدا را مردانی بوده‌ است که در اندیشه‌های آنها را با آنها راز می‌گفته است و در خردشان با آنها سخن می‌گفته است . در خطبه ٢١٨ درباره اهل الله می‌فرماید : « قد احیی عقله و امات نفسه حتی دق جلیله و لطف غلیظه و برق له لامع‌ کثیر البرق فابان له الطریق و سلک به السبیل و تدافعته الابواب »