آمدن از " خود محوری " دارد ، و حال آنکه در اخلاق ارسطوئی ، نظریه‌ اینکه تنها هدف سعادت شناخته است ، برگرد " خود محوری " دور می‌زند .
برخی بر اخلاق ارسطوئی ایراد دیگری گرفته‌اند [١] ، مدعی شده‌اند که همه‌ اخلاق فاضله را نمی‌توان با معیار " حد وسط " توجیه کرد . مثلا راستگوئی‌ حد وسط میان کدام افراط و تفریط است . راستگوئی خوب است و دروغگوئی که‌ نقطه مقابل آن است ( نه طرف افراط یا تفریط آن ) بد است .
بعد از سقراط ، علاوه بر مکتب فلسفی افلاطون و مکتب فلسفی ارسطو ، نحله‌های دیگر فلسفی نیز پدید آمد . این نحله‌ها هر کدام درباره مسائل‌ منطقی و فلسفی و اخلاقی از خود نظریاتی دارند که به نام آنها معروف است‌ . این نحله‌ها عبارت است از : کلبیون ، شکاکان ، اپیکوریان ، رواقیان .
ما بحث خود را از نظریه اخلاقی کلبیون آغاز می‌کنیم .

نظریه کلبیون

گروهی از فلاسفه را " کلبیون " می‌خوانند . این کلمه جمع " کلبی " و " کلبی " منسوب به " کلب " به معنی سگ است . این نام به مناسبتی‌ به آنها داده شده که عن قریب توضیح خواهیم داد .
سردسته کلبیها مردی است به نام " دیوگنس " یا " دیوژن ة

[١] برتراند راسل ، تاریخ فلسفه غرب ، ج ١ ، ص . ٣٤٣