« لا تدرکه الابصار و هو یدرک الابصار و هو اللطیف الخبیر »[١] .
چشمها او را نمی‌بیند و او چشمها را می‌یابد . او لطیف ( غیر قابل رؤیت‌ ) است و آگاه ( در یابنده چشمها و غیر چشمها ) .
اما اشاعره سخت معتقدند که خداوند با چشم دیده می‌شود ولی در قیامت .
اشاعره نیز به برخی احادیث و آیات بر مدعای خود استدلال می‌کنند . از جمله آیه کریمة : « وجوه یؤمئذ ناضرش الی ربها ناظرش »[٢] .
چهره‌هایی در آنروز خرم و نگرنده به سوی پروردگار خویشند .
شیعه معتقد است که خداوند با چشم هرگز دیده نمی‌شود . نه در دنیا و نه‌ در آخرت ، اما حد اعلای ایمان هم یقین فکری و ذهنی نیست . یقین فکری علم‌ الیقین است . بالاتر از یقین فکری یقین قلبی است که عین الیقین است .
عین الیقین یعنی شهود خداوند با قلب نه با چشم . پس خداوند با چشم دیده‌ نمی‌شود ولی با دل دیده می‌شود . از علی علیه‌السلام سؤال کردند آیا خداوند را دیده‌ای ؟ فرمود : خدایی را که ندیده باشم عبادت نکرده‌ام ، چشمها او را نمی‌بیند اما دلها ، چرا . از ائمه سؤال شده است : آیا پیغمبر در معراج خدا را دیده ؟ فرمودند : با چشم نه ، با دل آری . در این مسأله‌ تنها عرفا هستند که عقیده‌ای مشابه شیعه دارند . . ١٠ ایمان فاسق . در این مسأله که مکرر سخن آن در میان آمده است ، شیعه با اشاعره موافق است نه با خوارج که معتقد به کفر

[١] سوره انعام ، آیه . ١٠٣ [٢] سوره قیامت ، آیه ٢٢ و . ٢٣