توحید در عبادت ، یعنی جز ذات پروردگار ، هیچ موجودی شایسته عبادت و پرستش نیست ، پرستش غیر خداوند مساوی است با شرک و خروج از دائره‌ توحید اسلامی . توحید در عبادت از نظری با سایر اقسام توحید فرق دارد ، زیرا آن سه‌ قسم دیگر مربوط است به خدا و این قسم مربوط است به بندگان . به عبارت‌ دیگر ، یگانگی ذات و منزه بودنش از مثل و مانند ، و یگانگی او در صفات‌ ، و یگانگی او در فاعلیت از شؤون و صفات او است ، اما توحید در عبادت‌ یعنی لزوم یگانه پرستی . پس توحید در عبادت از شؤون بندگان است نه از شؤون خداوند . ولی حقیقت این است که توحید در عبادت نیز از شؤون‌ خداوند است زیرا توحید در عبادت یعنی یگانگی خداوند در شایستگی برای‌ معبودیت ، پس او یگانه معبود به حق است . کلمه لا اله الا الله همه‌ مراتب توحید را شامل است ، والبته مفهوم ابتدائی آن توحید در عبادت‌ است . توحید ذاتی و توحید در عبادت جزء اصول اولیه اعتقادی اسلامی است ، یعنی اگر کسی در اعتقادش به یکی از این دو اصل خللی باشد جزء مسلمین‌ محسوب نمی‌گردد . احدی از مسلمین با این دو اصل مخالف نیست . اخیرا فرقه وهابیه - که پیرو محمد بن عبدالوهاب‌اند و او تابع ابن‌ تیمیه حنبلی شامی است - مدعی شده‌اند که پاره‌ای از اعتقادات مسلمین مثل‌ اعتقاد به شفاعت ، و پاره‌ای از اعمال مسلمین مانند توسلات و استمدادات‌ از انبیاء و اولیاء بر ضد اصل توحید در عبادت است ، ولی سایر مسلمین‌ اینها را منافی با توحید در عبادت نمی‌دانند . پس اختلاف وهابیه با سایر مسلمین در این نیست که آیا یگانه موجود