آشنایی با علوم اسلامی 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٧

قدر " وقت " ار نشناسد دل و کاری نکند بس خجالت که از این حاصل‌ اوقات بریم

سحر گه رهروی در سرزمینی

همی گفت این معما با قرینی

که ای صوفی شراب آنگه شود صاف

که در شیشه بماند اربعینی [١]

خدا زان خرقه بیزار است صد بار

که صد بت با شدش در آستینی

نمی‌بینم نشاط " عیش " در کس

نه درمان دلی نه درد دینی

درونها تیره شد باشد که از غیب

چراغی بر کند خلوت نشینی

نه حافظ را حضور درس خلوت

نه دانشمند را علم الیقینی

اشعار دو پهلوی حافظ در این زمینه بسیار است ، از آن جمله :

در عیش نقد کوش که چون آبخورنماند

آدم بهشت روضه دارالسلام را

قشیری می‌گوید : اینکه می‌گویند : " صوفی فرزند وقت خویش است " یعنی‌ او همواره آنچه را که برایش در آن حال اولویت دارد انجام می‌دهد ، و گفته شده است : " الوقت سیف قاطع " یعنی وقت شمشیر برنده است .
منظور این است که ح کم وقت قاطع و برنده

---

[١] من اخلص لله اربعین صباحا جرت ینابیع الحکمة من قلبه علی لسانه‌

» حدیث نبوی .