ز . امام ابوحامد محمد غزالی طوسی . از معروفترین علمای اسلام است . شهرتش شرق و غرب را گرفته است . جامع معقول و منقول بود . رئیس جامع‌ نظامیه بغداد شد و عالیترین پست روحانی زمان خویش را حیازت کرد . اما احساس کرد نه آن معلومات و نه آن مناصب روحش را اشباع نمی‌کند . از مردم مخفی شد و به تهذیب و تصفیه نفس مشغول شد . ده سال در بیت‌ المقدس دور از چشم آشنایان به خود پرداخت . در همان وقت به عرفان و تصوف گرائید و دیگر تا آخر عمر زیر بار منصب و پست نرفت . کتاب‌ معروف " احیاء علوم الدین " را بعد از دوره ریاضت تألیف کرده و در سال ٥٠٥ در طوس که وطن اصلیش بود درگذشت .

عرفای قرن ششم :

الف . عین القضاش همدانی . از پرشورترین عرفا است . مرید احمد غزالی‌ برادر کوچکتر محمد غزالی که او نیز از عرفا است بوده است . کتب زیاد تألیف کرد . اشعار آبداری دارد که خالی از شطحیات نیست . بالاخره‌ تکفیرش کردند و کشتند و جسدش را سوختند و خاکسترش را بر باد دادند . در حدود سالهای ٥٢٥ - ٥٣٣ کشته شد . ب . سنائی غزنوی شاعر معروف . اشعار او از عرفانی عمیق برخوردار است‌ . مولوی در مثنوی گفته‌های او را طرح و شرح می‌کند . در نیمه اول قرن ششم‌ در گذشته است . ج . احمد جامی معروف به ژنده پیل . از مشاهیر عرفا و متصوفه