حسن بصری عملا جزء گروهی بوده است که بعدها نام متصوفه یافتند . بعدا بعضی از آن حکایات را به مناسبت نقل خواهیم کرد . حسن بصری ایرانی الاصل‌ است . ب . مالک بن دینال . این مرد اهل بصره است ، از کسانی بوده است که‌ کار زهد و ترک لذت را به افراط کشانده است . داستانها از او در این‌ جهت نقل می‌شود . وی در سال ١٣١ هجری در گذشته است . ج . ابراهیم ادهم . اهل بلخ است . داستان معروفی دارد شبیه داستان‌ معروف بودا . گویند در ابتدا پادشاه بلخ بود و جریاناتی رخ داد که تائب‌ شده و در سلسله اهل تصوف قرار گرفت . عرفا برای وی اهمیت زیاد قائلند . در مثنوی داستان جالبی برای او آورده است . ابراهیم در حدود سال ١٦١ هجری در گذشته است . د . رابعه عدویه . این زن مصری الاصل و یا بصری الاصل و از اعاجیب‌ روزگار است ، و چون چهارمین دختر خانواده‌اش بود " رابعه " نامیده شد . رابعه عدویه غیر از رابعه شامیه است که او هم از عرفا است و معاصر جامی است و در قرن نهم می‌زیسته است . رابعه عدویه کلماتی بلند و اشعاری‌ در اوج عرفان و حالاتی عجیب دارد . داستانی درباره عیادت حسن بصری و مالک بن دینال و یک نفر دیگر از او نقل می‌شود که جالب است . رابعه در حدود ١٣٥ یا ١٣٦ در گذشته است و بعضی گفته‌اند و فاتش در ١٨٠ یا ١٨٥ بوده است .