إن أصح أسانيد أهل البيت جعفر بن محمد عن أبيه عن جده عن على، إذا كان الراوى عن جعفر ثقة، (١) صحيح ترين سندهاى اهل بيت، جعفر بن محمد (امام صادق (عليه السلام)) از پدرش، امام باقر (عليه السلام)، از جدش، امام سجاد (عليه السلام)، از حضرت على (عليه السلام) است، هر گاه راوى از جعفر ثقه و مورد اعتماد باشد. (٢) " احمد حنبل " نيز درباره ء سند حديث معروف " كلمة لا إله الا الله حصنى " كه حضرت رضا (عليه السلام) از پدرشان، از اجدادشان، از رسول خدا (صلى الله عليه وآله) روايت فرموده اند، مى گويد: اگر اين سند بر مجنونى خوانده شود، شفا مى يابد. (٣) بنابراين، اين روايات براى غير شيعه نيز حجت است. گذشته از اينها، دو راه بيشتر پيش روى ما نيست: يا معتقد مى شويم آنچه از روايات و اخبار درباره ء خلافت و امامت وارد شده، منحصر است به آنچه كه اهل تسنن از رسول اكرم (صلى الله عليه وآله) نقل كرده اند، يا اين كه مى گوييم احاديث وارده بيشتر است.
نتيجه هر دو يكى است، زيرا در صورت اول، چنان كه گذشت، به جز مذهب شيعهء اثنا عشرى، هيچ يك از مذاهب ديگر نمى تواند قابل انطباق بر احاديث باشد. (٤)

١. ص ٥٤.
٢. معمولا در اين گونه موارد، امام سجاد (عليه السلام) از پدرشان امام حسين (عليه السلام)، و ايشان از حضرت على (عليه السلام) روايت مى فرمايند.
٣. لو قرأت هذا الاسناد على مجنون لبرئ من جنته. ر. ك: صواعق، الطبعة الثانيه ١٣٨٥ ه‍ ق، مكتبة القاهره بمصر، ص ٢٠٥.
٤. علامه " شرف الدين " مى فرمايد: در آنچه كه اهل تسنن راجع به فضايل صحابه (غير از اهل بيت) نقل كرده اند، تتبع كرديم، در آن ها هيچ معارضه اى با مذهب اماميه نيافتيم و در آن ها هيچ دلالتى بر خلافت صحابه نبود. به همين جهت، براى اثبات خلافت خلفاى ثلاثه، كسى به آن ها استدلال نكرده است.
اما آنچه كه راجع به " ابوبكر " و غير او در بعضى از كتاب ها آمده، اركان اهل تسنن تصريح به دروغ و جعلى بودن آن ها نموده اند.
ر. ك: شرح عقايد عضدى، ج ٢، ص ٦٤٤، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج ١١، ص ٤٩، و غير اينها.

(٨٢)