را در تعريف امامت آورده اند. (١) همچنين آن طور كه نقل كرده اند، " ابوبكر " در رد نامزد انصار براى خلافت، به روايت " الائمة من قريش " (٢) استدلال كرد. بنابراين، او نيز بين خلافت و امامت فرقى نگذاشت. (٣) نتيجه اى كه از اين بحث كوتاه به دست مى آيد، آن است كه در رواياتى كه نقل مى شود، همه جا منظور از امامت، خلافت نيز هست.

١. جهت مطالعهء بيشتر ر. ك: شرح المواقف، الموقف السادس في السمعيات، المرصد الرابع في الامامه و مباحثها، المقصد الاول في وجوب نصب الامام، الطبعة الاولى ١٤١٩، دار الكتب العلميه، بيروت، ج ٨، ص ٣٧٦.
٢. امامان از قريش هستند، ر. ك: مسند احمد، ج ٣، ص ١٢٩.
٣. در " صحيح البخارى " در كتاب الحدود، باب رجم الحبلى، رقم ٦٣٢٨ نقل مى كند كه ابوبكر گفت: لا يعرف هذا الامر الا لهذا الحى من قريش، خلافت جز براى قريش شناخته شده نمى باشد. قريب به همين روايت در مسند احمد بن حنبل، رقم ٣٦٨ آمده است.

(٢٤)