حكومت جهانى مهدى(عج) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢١ - استخلاف در زمين

براى معنى فهم اين آيه بايد نخست به آيه پيش از آن بازگرديم آنجا كه مى‌گويد:

يريدون ان يطفؤا نور اللّه بافواههم ويأبى الله الّا ان يتمّ نوره و لو كره الكافرون؛ دشمنان مى‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند ولى خدا مى‌خواهد نور خود را تكميل كند اگر چه كافران كراهت داشته باشند.

از اين آيه بخوبى روشن مى‌شود كه اراده پروردگار بر تكامل نور اسلام تعلّق گرفته، و تكامل واقعى آن هنگامى خواهد بود كه بر سراسر پهنه جهان سايه افكند.

سپس با وضوح بيشتر اين حقيقت را در آيه مورد بحث بازگو كرده مى‌فرمايد:

خداوند كسى است كه پيامبرش را با هدايت و آئين حق فرستاد تا او را بر همه اديان پيروز گرداند اگر چه مشركان ناخشنود باشند.

همين وعده با تفاوت مختصرى در آيه ٢٨، سوره فتح، تكرار شده است:

هوالّذى ارسل رسوله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدّين كلّه و كفى باللّه شهيداً؛ او كسى است كه پيامبرش را با

هدايت و دين حق فرستاد تا بر تمامى اديان پيروزش گرداند، و همين بس كه خداوند گواه (اين وعده بزرگ) است.

و بالاخره براى سومين بار اين وعده بزرگ را در سوره صف، آيه ٩، با همان تعبير سوره توبه ملاحظه مى‌كنيم: