حكومت جهانى مهدى(عج) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢ - هماهنگى با نظام آفرينش

پرتاب خواهند شد.

از جهان بزرگ، وارد عالم كوچك و كوچكتر و بسيار كوچك مى‌شويم؛ در اينجا- مخصوصاً در عالم موجودات زنده. نظم مفهوم زنده‌ترى به خود مى‌گيرد و هرج و مرج در آن هيچ محلّى ندارد.

مثلًا، به هم خوردن تنظيم سلّولهاى مغزى انسان كافى است كه سازمان زندگى او را به گونه غم‌انگيزى به هم بريزد.

در اخبار جرائد آمده بود كه يك جوان دانشجو بر اثر يك تكان شديد مغزى در يك حادثه رانندگى، تقريباً تمام گذشته خود را فراموش كرده است؛ در حالى كه از جهات ديگر سالم است، برادر و خواهر خود را نمى‌شناسد، و از اين كه مادرش او را در آغوش مى‌فشارد و مى‌بوسد وحشت مى‌كند، كه اين زن بيگانه با من چه‌كار دارد!

او را به زادگاهش مى‌برند؛ به اطاقى كه در آن بزرگ شده، به كارهاى دستى و تابلو نقّاشى خودش مى‌نگرد و مى‌گويد اين نخستين بار است كه چنين اطاق و تابلويى را مشاهده مى‌كند! شايد فكر مى‌كند از كره ديگرى به اين كره قدم گذارده است كه همه چيز براى او تازگى دارد.

شايد از ميان چند ميليارد سلّول مغز او، تنها چند سلّول ارتباطى كه گذشته را با «حال» پيوند مى‌داده، از كار افتاده است، ولى همين به هم خوردن تنظيم جزئى، چه اثر وحشتناكى به بار آورده!

يك اتم را بزرگ مى‌كنيم به شكل منظومه شمسى در مى‌آيد، و اگر فرضاً منظومه شمسى را كوچك كنيم همچون يك اتم خواهد شد، هر