حكومت جهانى مهدى(عج) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٧ - ١ فراگير شدن ظلم و فساد

٢٢. هنگامى كه ببينى همسايه، همسايه خود را از ترس زبانش احترام مى‌كند؛

٢٣. مساجد را به زيورها بيارايند؛

٢٤. براى غير خدا به حجّ خانه خدا بشتابند؛

٢٥. مردم سنگدل شوند (و عواطف بميرد)؛

٢٦. مردم طرفدار كسى باشند كه پيروز است (خواه بر حق‌

باشد يا باطل)؛

٢٧. آنها كه به دنبال حلال هستند نكوهش شوند و آنها كه‌

به دنبال حرامند مدح؛

٢٨. آلات لهو و لعب (حتّى) در مكّه و مدينه آشكار گردد؛

٢٩. اگر كسى اقدام به امر به معروف و نهى از منكر كند به او

توصيه مى‌كنند كه اين كار وظيفه تو نيست؛

٣٠. مساجد پر از كسانى است كه از خدا نمى‌ترسد؛

٣١. تمام همّت مردم شكم و فرجشان است؛

٣٢. امكانات مادّى و دنيوى فراوان مى‌گردد و دنيا به مردم‌

روى مى‌كند؛

٣٣. زنان خود را در اختيار افراد بى‌ايمان مى‌گذارند؛

٣٤. پرچمهاى حق‌پرستى فرسوده و كهنه مى‌گردد؛

٣٥. ويرانگرى (به وسيله جنگها) بر عمران و آبادى پيشى‌

مى‌گيرد.

٣٦. در آمد زندگى بعضى تنها از طريق كم‌فروشى مى‌شود؛

٣٧. كسانى هستند با سرمايه فراوان در حالى كه در عمرشان حتّى يك مرتبه هم زكات نپرداخته‌اند.

٣٨. مردم عصرها در حال نشئه و صبحگاهان مستند؛