حكومت جهانى مهدى(عج) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٨ - استخلاف در زمين

بد نيست در اينجا نگاهى به گفته‌هاى مفسّران و آنچه در شرح نزول آيه فوق آمده است بيندازيم:

بعضى از مفسّران معتقدند كه اين آيه هنگامى نازل شد كه ياران پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به مدينه هجرت كرده بودند.

يك جنبش نوين آغاز شده بود، جنبشى كه لرزه بر اركان جامعه كهنه و پوسيده پر از خرافات و پر از جهل و ظلم و تبعيض جاهلى افكنده بود و طبعاً پرچمهاى مخالفت از هر سو برافراشته شد.

گرچه ياران محدود امّا فداكار اين انقلاب الهى با بهره‌گيرى از ديناميسم عظيم آئين جديد، ابتكار واقعى را در دست داشتند، ولى انبوه مخالفان و هياهوى آنها بقدرى زياد بود كه آهنگ حق طلبانه آنان در ميانشان گم مى‌شد.

شدّت مخالفت قبايل بقدرى بود كه سربازان انقلابى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم هميشه در حال آماده باش بودند؛ هر شب با اسلحه مى‌خوابيدند و صبح با اسلحه و در لباس تنگ و سنگين جنگ بيدار مى‌شدند.

ادامه اين وضع براى مدّت طولانى مسلماً ناراحت‌كننده بود، چگونه با زره و چكمه در كنار شمشير و سپر مى‌توان خوابيد؟! آن هم خوابى توأم با بيدارى و بريده!

گاهى آرزو مى‌كردند زمانى فرا رسد كه بتوانند يك شب آسوده در بستر استراحت كنند؛ و خطرى از ناحيه دشمن آنها را تهديد نكند. نه در موقع نماز وحشتى از حمله غافلگيرانه دشمن داشته باشند؛ و نه شب‌هنگام ترسى از شبيخون آنها، آزادانه خدا را بپرستند؛ و بتها را بشكنند