.امام عليه السلام : خدا هم از اين جهت [ كه ديده نمى شود و همه جا هست از باب مثال] ، اين طور است. اين كه مى گويم [ از باب مثال] ، براى اين است كه بين هوا ـ كه از عناصر است و آفريده شده ـ با آفريدگار ، از لحاظ ماهيت ، شباهتى وجود ندارد ... .

نقش خداپرستى در زندگى انسان

امام پس از مقدارى صحبت، سخن را به نقش خداپرستى در زندگى انسان كشاند :

.امام عليه السلام : حالِ كسى كه در زندگى ، خدا را نمى پرستد ، مانند كسى است كه در يك لحظه حس بينايى و شنوايى و بساوايى را از دست بدهد. او نمى داند كه به كجا برود و چه بكند و بر چه چيزى تكيه نمايد . [١] نقش خداپرستى در زندگى ، آن قدر ضرورى است كه در زندگى

[١] زيرا جهان منهاى خدا ، كالبدى است بى روح و بى شعور و بى هدف و به همين خاطر ، دانشمندانى كه جهان بينى مادّى دارند (مانند سارتْر) هستى را بى معنا و فاقد شعور معرفى مى كنند . روى اين اساس، انسان هم كه جزئى از جهان هستى است ، نمى تواند هدف داشته باشد و لذا مى بينيم كه بشر قرن بيستم ، در اوج ترقّى علم و صنعت، فلسفه اش به پوچى منتهى مى شود .