.امام عليه السلام : خداوند ، تمام مردم را با سرشت اسلام پديد آورده و آنها را به كارهايى فرمان داده و از كارهايى باز داشته است. و كفر ، صفتى است كه انسان پس از انجام دادن عمل خاصى، به آن متّصف مى گردد. خداوند ، هيچ كس را در هنگام آفرينش ، كافر نيافريده است . موقعى انسان ، كافر مى شود كه آن قدر رشد پيدا كند كه توانايى شناخت حقيقت را داشته باشد، و [ در اين هنگام ،] حق بر او عرضه شود و انكار كند . در اين صورت ، او كافر مى گردد .

عدالت خدا

مادّى : اگر خداوندْ عادل است ، چرا كودك، بدون اين كه گناهى كرده باشد ، گرفتار دردها و بيمارى ها مى گردد ؟

.امام عليه السلام : بيمارى ها انواعى دارند : بيمارى آزمايش، بيمارى كيفر، بيمارى عامل مرگ ، تو مى پندارى كه [ فقط ]غذاهاى فاسد، آب هاى آلوده و يا وراثت از مادر ، عامل بيمارى است و كسى كه كاملاً خود را محافظت كند ، بيمار نمى گردد و در اين عقيده به نظريّه كسانى تمايل دارى كه مى گويند : خوردنى و آشاميدنى ، يگانه عامل بيمارى و مرگ است ، در صورتى كه ارسطاطاليس استاد پزشكان ، و افلاطون رئيس حكما مُردند و جالينوس ، پير شد و چشمانش ضعيف گرديد و نتوانست از مرگ ، جلوگيرى كند و فعاليت هاى اين دانشمندان بزرگ، براى پيشگيرى از مرگ به نتيجه نرسيد . چه بسا بيمارانى كه طبيب بر بيمارى آنها افزوده، و چه بسا