.امام عليه السلام : و آنها ميخ هاى زمين اويند ، وحدت و يكپارچگى جامعه وابسته به رهبرى آنهاست ، در علم خدا پاك و ستوده اند، و پيش از آفرينش، آنها را برگزيده ، در حالى كه شبح هايى در طرف راست عرش بودند . [١]

قتاده ، پس از تمام شدن سخنان امام ، مدّتى طولانى سكوت كرد و سپس گفت : به خدا سوگند ، من در برابر فقهاى بزرگ و حتى دانشمندان بزرگى مانند ابن عباس نشسته ام؛ ولى در هيچ مجلسى مانند اين مجلس احساس اضطراب نكرده ام .

.امام عليه السلام : مى دانى كجايى و در برابر كه ؟ اكنون تو در برابر خانه هايى هستى كه خداوند فرمان داده آنها را گرامى بدارند و هر بامداد و پسين ، در آنها ياد او كنند . [٢]

قتاده : به خدا راست گفتى. خدا مرا فداى تو كند! به خدا سوگند ، مقصود از آن خانه ها [ كه در آيه ذكر شده ، ]ساختمان هاى معمولى اى كه از سنگ و گل بنا مى شوند ، نيست. خوردن پنير به عقيده شما از نظر شرعى چطور است ؟

.امام عليه السلام لبخندى زد و فرمود : مسائل مشكلى را كه براى پرسش

[١] امام با اين سخنان ، مسئوليت هاى بزرگى را كه در آن زمان تاريك ، متوجّه اين دانشمند خودفروخته بوده است ، بازگو مى نمايد تا آشكار شود كه وى چگونه حقيقت را به بهاى ناچيزى مى فروشد و به جاى معرفى كردن رهبر واقعى منتخب خدا، با چهره مذهبى خود، مردم را به سوى دستگاه جنايتكار بنى اميّه متمايل مى سازد.[٢] اشاره است به : «فى بيوتٍ أَذِنَ اللّه ُ أن تُرفَعَ و يُذكَرَ فيها اسمُه يُسبِّحُ لَهُ فيها بِالغُدُوِّ والاصال» (نور ، آيه ٣٦) .