مناظره و گفتگو در اسلام

مناظره و گفتگو در اسلام - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٤

ابوحنيفه : درست است. من اين آيه را اين طور معنا كرده ام.

.امام عليه السلام : اگر مردى تو را به خانه اش دعوت كند و با غذاى لذيذ و آبى خنك از تو پذيرايى نمايد، و بعد براى اين پذيرايى بر تو منّت بگذارد، درباره چنين كسى چگونه قضاوت مى كنى؟

ابوحنيفه : مى گويم : آدم بخيلى است.

.امام عليه السلام : آيا خداوند ، بخيل است تا در روز قيامت ، در مورد غذاهايى كه به ما داده، ما را مورد مؤاخذه قرار دهد؟

ابوحنيفه : پس ، مقصود از نعمت هايى كه قرآن مى گويد انسان درباره آنها مؤاخذه مى شود ، چيست؟

.امام عليه السلام : مقصود ، نعمت دوستى ما خاندان رسالت است . [١]


[١] بحارالأنوار ، ج ١٠ ، ص ٢٢٠ . امام با جمله اخير مى خواهد ابوحنيفه را متوجّه مسئله رهبرى الهى و نقش آن در جامعه مسلمين نمايد.