اگر جهاد پيش بيايد ، به ميدان جنگ نمى روند؛ براى اين كه نمى توانند از اراضى وسيع و انبارهاى پر از غلّه و زر و سيم فراوان خود ، دل بكنند و عازم ميدان جنگ گردند؛ چون مى دانند كه در آن جا خطر كشته شدن هست . و خداوند ، همان طور كه در كلامش آمده ، حريص را دوست نمى دارد. حتى اگر يك حريص ، قبل از مرگ ، تمام اموال خود را غير از آنچه براى معاش بازماندگان ضرورت دارد ، انفاق كند و به محتاجان بدهد ، بعيد است كه خداوند او را به بهشت ببرد؛ چون به طورى كه تجربه شده ، حرص جمع آورى مال ، از آن جا شروع مى شود كه افراد توانسته اند در مدّتى كم ، از طرق نامشروع ، مال فراوانى به دست بياورند و اين موضوع آنها را تشويق كرده كه باز از همان طريق، به همان اندازه يا بيشتر، به ثروت برسند . به همين جهت ، انفاق اين طور اموال در راه خدا، گناه ناشى از تحصيل آن را كه موجب شده گروهى از مردم مورد ، اجحاف قرار بگيرند، جبران نمى كند، و نيازى به اثبات ندارد كه تحصيل مال از طرق نامشروع، تجاوز به حقوق مردم است .