مناظره و گفتگو در اسلام - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦
.امام عليه السلام : با توجّه به نظام دقيق و حكيمانه اى كه مشاهده كردى ، تصديق نمى كنى كه سازنده هليله و ساير موجودات ، بايد حكيم و دانا باشد؟
طبيب : نه .
.امام عليه السلام : آيا اين هليله را هنگام پديد آمدن و پس از اين كه فاسد مى شود و از بين مى رود ، ملاحظه كرده اى؟
طبيب : آرى؛ ولى من اعتراف كردم كه هليله پديده است و نگفتم كه «صانع نمى شود پديده باشد» تا نتواند خود را بيافريند .
.امام عليه السلام : تو ابتدا گفتى كه آفريننده حكيم ، ممكن نيست پديده باشد و بعد اعتراف كردى كه هليله پديده است. نتيجه اين دو اعتراف ، اين مى شود كه هليله مصنوع است و خداوند ـ عزّ و جلّ ـ صانع و سازنده آن . اكنون اگر برگردى و باز بگويى كه هليله خودش را ساخته به آنچه انكار كرده اى (پديده بودن صانع) ، اعتراف مى كنى . علاوه بر اين ، تو با اعتراف به سازنده حكيم و دانا ، به خدا اعتراف كرده اى؛ ولى در نام گذارى اشتباه مى كنى؟
طبيب : چه طور.
.امام عليه السلام : چون تو به وجود داشتن يك موجود حكيم و دقيق و با تدبير اعتراف مى كنى؛ ولى وقتى از تو مى پرسم كه «آن كيست؟» ، مى گويى : هليله . بنابراين ، تو به وجود خدا اعتراف مى كنى؛ ولى در