جابر : آيا آسان تر و بهتر نبود كه خدا از آغاز ، ما را در دنيايى بهتر و جهانى كه پس از مرگ به آن خواهيم رسيد ، به وجود مى آورد و ما مراحل زندگى در اين دنيا و مرگ را به سر نمى برديم ؟

.امام عليه السلام : اگر شخصى كه اين سؤال را از من مى كند ، اعتقاد به دين نداشته باشد و بخواهد از زبان من حكمت خداوند را بشنود ، به او مى گويم كه : منظور خداوند از اين كه انسان را از مراحل [ مختلفى ]مى گذراند ، اين است كه در هر مرحله ، بيش از دوران پيشين تصفيه شود و تكامل يابد تا هنگامى كه قابليت ورود به جهان نيكبختى و جاويد را پيدا كند .

فلسفه آفرينش انسان

جابر : سؤالى ديگر دارم و آن ، اين است كه چه ضرورت داشت كه خداوند ، انسان را بيافريند و آيا امكان نداشت كه از آفريدن انسان ، خوددارى نمايد ؟

.امام عليه السلام : يك مسلمان مى داند كه خداوند، انسان را از اين جهت به وجود آورده كه او را به خودش بشناساند (يعنى انسان به وجود خويش پى ببرد) و به عقيده يك مسلمان ، بزرگ ترين موهبتى كه خداوند به انسان عطا كرده ، آفريدن اوست . [١]

[١] در اين جا جابر از فلسفه آفرينش انسان از ديدگاه غير مسلمان سؤال مى كند و امام پاسخى مى دهد كه منطبق بر فلسفه آفرينش به طوركلّى است، و لذا ما با توجّه به اين كه اين پاسخ در قسمت ديگر مناظره نيز ذكر شده و در حقيقت ، تكرارى شده است ، از نقل اوّلى صرف نظر كرديم .