.امام عليه السلام : تو متوجّه نشده اى كه خداوند قوانين را براى انسان وضع مى كند، نه جماد. زندگى جماد ، يكنواخت است و لذا قوانين مربوط به آن نيز ثابت است؛ ولى زندگى اجتماعى انسان ، تغييرپذير است و خداوند در هر دوران به اقتضاى وضع زندگى نوع بشر ، قوانين خاصى به وسيله پيامبران خود براى آنها وضع مى نمايد . خداوند از ابتدا مى دانست كه به مسلمانان دستور مى دهد كه به سوى بيت المقدس نماز بخوانند و نيز مى دانست كه پس از مدّتى قبله آنها را تغيير مى دهد . اين من و تو هستيم كه تصوّر مى كنيم احكام خدا تغيير كرده است؛ ولى خود او مى داند كه قوانين او ثابت است . دو مثال مى زنم تا آنچه را مى گويم ، بهتر درك كنى: مگسى كه در نيمه بهار متولّد مى شود ، اگر تا فصل زمستان زنده بماند و با سرماى زمستان مواجه گردد ، فكر مى كند كه قواعد جهانْ دگرگون شده؛ ولى آيا براى من و تو هم مطلب چنين است ؟

جابر : نه .

.امام عليه السلام : من و تو چون پيش بينى مى كرديم كه پس از تابستان، زمستان خواهد آمد، در نظر ما هيچ گونه تغيير در قوانين [ ثابت] جهان آفرينش به وجود نمى آيد . فرض مى كنيم كه تو داراى ملكى هستى و آن را در اختيار مردى مى گذارى براى يك سال؛ ولى او نمى داند كه مدّت در اختيار داشتن او