.امام عليه السلام : بيم از دشمن ، در صورتى است كه بتواند زيانى برساند، يا سودى را بگرداند، يا اگر تصميم گرفت كه ملكى را بگيرد، با تكيه به قدرت خود اخذ نمايد و يا اگر تصميم گرفت قدرتى را نابود سازد، تصميم خود را جامه عمل بپوشاند . و اما شيطان ، يكى از بندگان خداست كه خداوند او را براى پرستش خود آفريد، و به هنگام آفرينشش مى دانست كه او چيست و چه خواهد شد. او مدّت ها با فرشتگان، خدا را عبادت مى كرد، تا اين كه خداوند او را با فرمان سجده به آدم آزمايش كرد؛ [١] ولى او به خاطر حسدى كه داشت و به سبب چيرگى شقاوت، از امتثال اين فرمان امتناع ورزيد و در نتيجه مورد طرد و لعن خداوند قرار گرفت و همين امر باعث شد كه كينه آدم و فرزندانش را به دل بگيرد و با آنان دشمنى نمايد؛ ولى هيچ گونه تسلّطى بر بنى آدم ندارد ، مگر وسوسه كردن و دعوت نمودن به گمراهى . [٢]

تبعيض در آفرينش

مادّى : چرا خداوند تبعيض قائل شده: يك دسته را شريف، و دسته ديگر را پَست آفريده است ؟

.امام عليه السلام : شريف، كسى است كه اطاعت خدا كند، و پست ، كسى

[١] مقصود از آزمايش خدا ، فراهم ساختن زمينه پرورش و تكامل است .[٢] اشاره است به : «وَ ماكانَ لى عَلَيكم مِنْ سُلطانٍ إلاّ أَنْ دَعوَتُكُم فَاسْتَجَبتُم لى» (ابراهيم ، آيه ٢٢) و «وَ ماكانَ لَهُ عَلَيهم مِنْ سُلطانٍ إِلاّ لِنَعْلَمَ مَن يُؤمِنُ بالاخِرَةِ مِمَّن هُوَ مِنها فى شكٍّ» (سبأ ، آيه ٢١ ).