.امام عليه السلام : مقصود از اين كه مى گوييم خداوند ، لطيف و ظريفكار است ، آن است كه او در پديد آوردن مصنوعات ، ظرافت و دقت دارد . نمى بينى وقتى يكى در انتخاب چيزى ظرافت و دقت به خرج مى دهد، مى گويند : «فلانى چه قدر با لطافت كار مى كند»؟ بنابراين چرا اين معنا به آفريننده باشُكوه جهان گفته نشود ؟ و اين كه ما مى گوييم خداوند شنواست ، براى اين است كه هيچ صدايى از او پنهان نيست و در تشخيص هيچ لغتى اشتباه نمى كند. بنابراين او شنواست؛ ولى نه به وسيله گوش . و گفتم او بيناست؛ زيرا او جاى پاى مورچه ريز سياه را در شب تاريك بر سنگ سياه مى بيند؛ او حركت مور را در شب قيرگون مشاهده مى نمايد. بنابراين او بيناست؛ ولى نه به وسيله چشم ، همانند آفريده خود . اين مناظره آن قدر طول كشيد تا اين كه در همان جلسه زنديق ، اسلام اختيار كرد . [١]

[١] الاحتجاج ، ج ٢ ، ص ١٧١ ـ ١٧٣ .