.امام عليه السلام : آيا كسى را ديده اى كه با داشتن كمترين شعور، حال تو را براى خويش بپسندد ؟ تو به اعتراف خودت ، در حالى به سر مى برى كه از آن راضى نيستى، و تصميم انتقال از اين حال را هم ندارى، و به پيامبرى ديگر و نيز به جهانى جز اين جهان براى عمل، اميدوار نيستى. آن وقت ، با اين وضع اسف انگيزى كه خوددارى ، مشغول وعظ و نصيحت ديگرانى ؟ منطق نيرومند امام ، چنان اين سخنوَر زبردست را كوبيد كه ديگر نتوانست چيزى بگويد. همين كه امام از آنها دور شد، حسن بصرى پرسيد : اين كه بود ؟ گفتند : اين ، على بن الحسين بود .

حسن بصرى گفت : او از خاندان علم است . پس از اين رسوايى ، ديگر نديدند كه حسن بصرى ، مردم را موعظه كند . [١]

[١] بحارالأنوار ، ج ١٠ ، ص ١٤٦ .