مناظره و گفتگو در اسلام - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٠
.امام عليه السلام : نيست ، وقتى موحّد مى گويد : «خداوند از راه لطف ، جهان را آفريده است» ، چيزى بر خلاف توحيد نگفته است .
جابر : من تصوّر مى كنم اين علت [ ، همانند هر علّت ديگر ، ]الزامى است .
.امام عليه السلام : مقصود خود را توضيح بده .
جابر : خداوند مى توانست از آفرينش جهان صرف نظر كند .
.امام عليه السلام : بديهى است كه مى توانست .
جابر : ولى او صرف نظر نكرد و آن را از راه لطف آفريد. آيا اين موضوع نمى رساند كه خداوند نمى توانسته است از لطف كردن خوددارى كند .
.امام عليه السلام : اين كه تو مى گويى ، جَدَل است ، نه بحث. وقتى تو كسى را اكرام مى كنى ، در صورتى كه اكرام او وظيفه حتمى تو نباشد ، آيا مجبور هستى ؟
جابر : نه .
.امام عليه السلام : خداوند هم بدون اين كه اجبار داشته باشد ، جهان را از روى اكرام واقعى آفريد تا نعمت حيات را به موجودات بذل كند. در هر حال ، من كه يك موحّد هستم ، بر اساس عقل خود نمى توانم براى ايجاد جهان و آنچه در آن است، جز لطف خداوند علتى در نظر بگيرم.
فلسفه كم شدن حافظه در پيرى
جابر : چرا پس از اين كه انسان پير شد ، كودن مى گردد ؟
.امام عليه السلام : اين يك قاعده كلّى نيست و هر كسى كه پير شد ، كودن