گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٨٨

. خشوع ، چه نيك ياورى است براى دعا .

٥٢٨.نَفَسُ المَرءِ خُطاهُ إلى أجَلِهِ ؛ (٩٩٥٥)

.نَفَس هاى آدمى ، قدم هاى اوست به سوى مرگ .

٥٢٩.نِعمَةٌ لا تُشكَرُ كَسَيِّئَةٍ لا تُغفَرُ ؛ (٩٩٥٩)

.نعمتى كه سپاس گفته نشود ، مانند گناهى است كه بخشوده نشود .

٥٣٠.نُصحُكَ بَينَ المَلإَِ تَقريعٌ ؛ (٩٩٦٦)

.پند دادن ميان جمع ، سركوفت است .

٥٣١.نِظامُ الدِّينِ خَصلَتانِ : إنصافُكَ مِن نَفسِكَ ، وَ مُواساةُ إخوانِكَ ؛ (٩٩٨٣)

.رشته پيوند دين دو ويژگى است : انصاف داشتن با خود ، و با جان و مال به يارى برادران شتافتن .

٥٣٢.نَزِّل نَفسَكَ دُونَ مَنزِلَتِها تُنَزِّلكَ النّاسُ فَوقَ مَنزِلَتِكَ ؛ (٩٩٨٥)

.خود را در جايى فروتر از منزلت خويش بنشان تا مردم تو را در جايى فراتر از منزلتت بنشانند .

٥٣٣.نِفاقُ المَرءِ مِن ذُلٍّ يَجِدُهُ فى نَفسِهِ ؛ (٩٩٨٨)

.دو رويىِ آدمى از ذلّتى است كه در خود مى يابد .