گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٧٨

. هر كه چيزى را دوست بدارد ، ياد آن وِرد زبانش مى شود .

٤٣٨.مَن قَبَضَ يَدَهُ مَخافَةَ الفَقرِ فَقَد تَعَجَّلَ الفَقرَ ؛ (٧٨٧٧)

.هر كس از ترس فقر ، دست از بخشش فرو بندد ، به سوى فقر شتافته است .

٤٣٩.مَن نَظَرَ فِي العَواقِبِ سَلِمَ ؛ (٧٩١٢)

.هر كس در سرانجام كارها انديشه كند ، سالم مى مانَد .

٤٤٠.مَن جَهِلَ مَوضِعَ قَدَمِهِ زَلَّ ؛ (٧٩٢٠)

.هر كس جاى پاى خود را نشناسد ، مى لغزد .

٤٤١.مَن وَعَظَكَ أحسَنَ إلَيكَ ؛ (٧٩٢٤)

.هر كس اندرزت دهد ، به تو نيكى كرده است .

٤٤٢.مَن وافَقَ هَواهُ خالَفَ رُشدَهُ ؛ (٧٩٥٧)

.هر كس با هوس خود موافقت كند ، با بالندگى خود مخالفت كرده است .

٤٤٣.مَن أحسَنَ إلى جِيرانِهِ كَثُرَ خَدَمُهُ ؛ (٧٩٦٧)

.هر كس به همسايگانش نيكى كند ، خادمانش زياد شوند .

٤٤٤.مَن أظهَرَ عَزمَهُ بَطَلَ حَزمُهُ ؛ (٧٩٨٠)

.هر كس تصميم خود را آشكار كند ، دورانديشى اش باطل شود .

٤٤٥.مَن غَشَّ نَفسَهُ لَم يَنصَح غَيرَهُ ؛ (٨٠٠٨)

.آن كه با خود يك رنگ نباشد ، با ديگران نيز يك رنگ نيست .

٤٤٦.مَن عُرِفَ بِالكِذبِ لَم يُقبَل صِدقُهُ ؛ (٨٠١٠)

.كسى كه به دروغگويى شناخته شود ، سخن راستش نيز پذيرفته نمى شود .