گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٨٠

. هر كس مردم را بشناسد ، به آنها اعتماد نمى كند .

٤٥٧.مَن سَألَ فِي صِغَرِهِ أجابَ فِي كِبَرِهِ ؛ (٨٢٧٣)

.هر كه در خردسالى بپرسد ، در بزرگْ سالى پاسخ مى دهد .

٤٥٨.مَن قَرَعَ بابَ اللّه ِ فُتِحَ لَهُ ؛ (٨٢٩٢)

.هر كس درِ خانه خدا را بكوبد ، به رويش گشوده مى شود .

٤٥٩.مَن شَرُفَت هِمَّتُهُ عَظُمَت قِيمَتُهُ ؛ (٨٣٢٠)

.آن كه همّتش والاست ، ارزشش بيش باشد .

٤٦٠.مَن أطاعَ هَواهُ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنياهُ ؛ (٨٣٥٤)

.هر كه از هوس خود پيروى كند ، آخرتش را به دنيايش فروخته است .

٤٦١.مَن حَسُنَت عِشرَتُهُ كَثُرَ إخوانُهُ ؛ (٨٣٩٢)

.هر كس معاشرتش نيكو باشد ، برادرانش بسيار شوند .

٤٦٢.مَنِ اتَّجَرَ بِغَيرِ عِلمٍ فَقَدِ ارتَطَمَ فِى الرِّبا ؛ (٨٤٠١)

.هر كس بدون آگاهى از دانش [فقه] به تجارت بپردازد ، در ربا فرو مى رود .

٤٦٣.مَن قالَ مالا يَنبَغي سَمِعَ مالا يَشتَهي ؛ (٨٤١٧)

.هر كس آنچه را كه شايسته نيست بگويد ، آنچه را دوست ندارد مى شنود .

٤٦٤.مَن كَظَّتهُ البِطنَةُ حَجَبَتهُ عَنِ الفِطنَةِ ؛ (٨٤٥٩)

.هر كه در رنج و زحمتِ پُرخورى افتد ، از دانايى و هوشيارى باز مى ماند .

٤٦٥.مَن دارَى النّاسَ أمِنَ مَكرَهُم ؛ (٨٤٦٥)