گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٣١
. به نصيب خود از روزى راضى باش تا بى نياز زندگى كنى .
١٠١.أكرِم ضَيفَكَ وَ إن كانَ حَقيرا وَ قُم عَن مَجلِسِكَ لأَِ بِيكَ وَ مُعَلِّمِكَ وَ إن كُنتَ أميرا ؛(٢٣٤١)
.مهمانت را گرامى بدار، اگر چه حقير باشد، و به احترام پدر و معلّمت از جايت برخيز ، اگر چه فرمانروا باشى .
١٠٢.اِغتَنِم مَنِ استَقرَضَكَ في حالِ غِناكَ لِيَجعَلَ قَضاءَهُ في يَومِ عُسرَتِكَ ؛ (٢٣٧٠)
.كسى را كه در حال بى نيازى ات از تو قرض مى خواهد، غنيمت شمار تا در وقت نيازت جبرانش كند .
١٠٣.أكثِرِ النَّظرَ إلى مَن فُضِّلتَ عَلَيهِ فَإنَّ ذلِكَ مِن أبوابِ الشُّكرِ ؛ (٢٣٧٥)
.به آن كه از تو كم نصيب تر است، بسيار بنگر ، كه اين از جمله راه هاى شكرگزارى است .
١٠٤.أشعِر قَلبَكَ الرَّحمَةَ لِجَميعِ النّاسِ وَ الإحسانِ إلَيهِم وَ لا تُنِلهُم حَيفا وَ لا تَكُن عَلَيهِم سَيفا ؛ (٢٣٩٢)
.مهربانى با همه مردم و نيكى به ايشان را شعار دل خويش ساز و به آنها ستمى مرسان و شمشيرى بر آنان مباش .
١٠٥.اِستَفرِغ جُهدَكَ لِمَعادِكَ تُصلِح مَثواكَ وَ لا تَبِع آخِرَتَكَ بِدُنياكَ ؛ (٢٤١١)
.تمام توان خود را براى آخرتت به كارگير تا جايگاهت را نيكو گردانى ، و آخرتت را به دنيايت مفروش .
١٠٦.اِجعَل لِكُلِّ إنسانٍ مِن خَدَمِكَ عَمَلاً تَأخُذهُ بِهِ فَإنَّ ذلِكَ أحرى أن لا يَتَواكَلُوا فِي خِدمَتِكَ ؛ (٢٤٣٢)
.هر يك از زير دستانت را به كارى بگمار ، چندان كه آنان را بر آن كار،